Video: Ronalds reis met Essiac-thee

Hoi, Roland. Wij, nou, de laatste keer dat ik je zag, had je een andere situatie. Je had een gezwel op je hoofd, en het was kanker. Klopt? Klopt. Nou, Roland, nou, begin met je naam. Geef ons gewoon je naam. Mijn naam is Rowan Witchgall. Ik woon in North Andover. Ik ging naar een dermatoloog in Andover vanwege een knobbel die ik op mijn kale plek vond. Ze namen een biopt van de knobbel, en ze vertelden me dat ik kanker had. Dus ging ik naar de Dana Farber in Lawrence, en ze zeiden dat het buiten hun expertise zou vallen. Dus stuurden ze me naar de Dana Farber in Boston. Ze keken ernaar, en ze zeiden dat ze het moesten verwijderen en er daarna een biopt van moesten nemen. Nadat het verwijderd was, zou ik dan plastische chirurgie moeten ondergaan op de plek waar het verwijderd was. Ze hadden een transplantaat van mijn been op mijn kale plek moeten plaatsen, wat, stel ik me voor, er behoorlijk lelijk uit had laten zien. In de tussentijd vertelde mijn cardioloog de oncologisch chirurg dat mijn hart niet sterk genoeg was voor een operatie. Dus ik vroeg me af wat ik moest doen. En toen, ineens uit mijn lange termijn geheugenbank, herinnerde ik me Essiac thee. Dus ging ik op het internet, en ik zocht Essiac thee op, en ik vond Bryans website. Ik maakte de thee. En op 9 mei begon ik de thee drie keer per dag te drinken. Binnen een maand begon de knobbel te krimpen. Toen, een maand later, was de knobbel bijna volledig verdwenen. Ik drink nog steeds de thee, en ik zal het blijven drinken, denk ik, voor de rest van mijn leven. Als het bescherming kan bieden tegen kanker, ga ik op 6 september naar mijn nieuwe dermatoloog om te zien wat zij ervan vindt, en ik ben volledig tevreden. Laat me die prachtige huid zien. Kun je de bovenkant van mijn hoofd zien? Ja. Het was vroeger een knobbel ter grootte van een kwartje, en het bloedde voortdurend. Dus moest ik elke week naar de walk-in kliniek om het verband te laten verschonen.